Marokko, land van pracht en praal

Ken je dat gevoel wanneer je terug komt van vakantie, je net in een diepe leegte valt? Wel, dat heb ik de laatste week gehad! Het was zo'n fijne vakantie, veel onvergetelijke mensen leren kennen, de hele tijd bezig zijn met allerlei dingen en dan plots thuiskomen, alleen thuis zitten want iedereen is op school of op het werk en niet weten wat te doen, geen blijf weten met jezelf...

dan pas dringt het door dat die fijne tijd voorbij is en dat meeste van de mensen die je leerde kennen nooit meer terug zal zien. En dan komt aan, dat komt hard aan. Het kom zo hard aan als een sneltrein die op volle snelheid tegen een muur aan knalt omdat het spoor daar ophoudt.

Ondertussen is dat gevoel al een beetje weggeëbd omdat ik veel dingen aan mijn hoofd heb en omdat het leven gewoon voortgaat. Het leven gaat gewoon verder en zo is dat met alles, dat wat overblijft is niet meer dan een mooie herinnering ondergedompeld in melancholie, en na verloop van tijd een nostalgisch verlangen, dat gevoed wordt door schimmen en foto's...

Nog eens nieuws!

Hallo!

Ik ben ondertussen al een weekje terug van vakantie (foto's volgen nog) en probeer al een aantal dagen in te loggen en dat is dus nu gelukt, vanuit een andere locatie.
Ook nu heb ik - spijtig genoeg - niet veel tijd want ik heb zometeen afgesproken met een aantal vrienden om iets te gaan drinken, maar aangezien ik eindelijk nog eens kon inloggen kon ik het niet laten om toch een berichtje achter te laten. Ik hoop dat ik dit weekend nog tijd heb voor een langere boodschap en de foto's van mijn (ongelooflijk bangelijke) vakantie komen er ook nog zeker op!

Ciaaoo

Amaryllis

'Mijn favoriete bloem, de Amaryllis'

De laatste voorbereidingen...

Hallo iedereen!

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: ik vertrek zaterdagnacht op reis, meer bepaald naar Marokko voor 10 dagen!

Voor mij is het vandaag een laatste studiedag, en morgen het laatste examen. Dit zal dus één van de laatste keren zijn dat ik de komende tien dagen tijd zal hebben om hier nog een laatste nieuwtje te schrijven. Vrijdagochtend na mijn laatste examen, gaan we met iedereen gezellig eten m het einde van de examens te vieren. Vervolgens ga ik nog enkele boodschappen doen om mijn reislijstje te vervolledigen en 's avonds feestvieren met de vriendinnen van thuis, die allemaal erg blij zullen zijn dat ik na - zes studieweken - terug beschikbaar ben. Zaterdag wacht een nog een goed gevulde werkdag op mij, al verwacht ik dat het niet al te druk zal zijn bij ons in de winkel, aangezien de solden op zijn eind loopt. Diezelfde zaterdagavond heb ik nog een verjaardagsfeestje gepland voor één van m'n beste vriendinnen en 's ochtends vertrekt het vliegtuig om half acht. Druk druk druk!

Veel nieuws heb ik niet te vertellen aangezien ik niet veel meer heb gedaan, behalve studeren dan, en dus ga ik jullie laten!

Ik hoop dat het een goede reis wordt en moest het mogelijk zijn probeer ik in de loop van volgende week ook nog een berichtje te posten! Internet moet toch beschikbaar zijn in hotels, niet?

Veel groetjes

Amaryllis

De vier seizoenen

Ik hou van elke typerende specifieke dingen van elk seizoen. Ik word gelukkige van de sierlijke aftekening van een roodbruin blad tegen de helderblauwe kleur van de hemel op de eerste zonnige herfstdag. Het hele dynamische gebeuren van het vallen van de bladeren waardoor de wereld een schitterend schouwspel vormt waarin paddestoelen kleine rollen zijn toebedeeld, maar grote vreugde doen oplaaien wanneer ze worden ontdekt tussen dat dichte bonte bladerdek.

Ik hou van de winter, vooral wanneer straten bedenkt zijn met een dikke laag witte, vaste sneeuw waarin stappen en sporen zih aftekenen, als donkere rookwolken op een klaarlichte dag. Elke sneeuwvlok onderstreept de hartverwarmende gewaardwording. Ik hou van de koude die me een gezonde blos op de wangen schenkt en van de koude lucht die bij het inademen te voelen is tot elk hoekje in mijn longen.

Wanneer dan uiteindelijk de lente aanbreekt, word ik gelukkig van de wereld die ontluikt en opnieuw leven schenkt. Fleurig geurende bloemen en opbloeiende bloesems vormen de achtergrond voor een inspirerend schildderijk spektakel.

Ik hou van de zomer die aanbreekt en je, verrassend genoeg, opgetogen bent om de behaaglijke warmte van de zon opnieuw op je ontblootte huid te voelen, heel anders dan de gezellige warmte afkomstige van de laaiende vlammen uit de brandende haard. Ik word gelukkig als ik de eerste gele citroenvlinder zie rondfladderen terwijl de vijver, met zijn kabbelende waterval, koelte brengt op een zwoele zomerdag.

Ik hou van wandelingen in de natuur, zowel op koude winterdagen als zonnige zomerdagen, als bij het vallen van de bladeren. Ik word gelukkig van het fluiten van de vogels dat, tijdens de eerste lentedagen, als muziek in m'n oren klinkt...

Oude vrienden

Vandaag werd ik aangenaam verrast door iemand die ik al een tijdje, laten we gerust zeggen een lange tijd, al niet meer gezien had, een oude vriendin waarin in nog mee op school heb gezeten een aantal jaren geleden.

Blij dat ze me nog niet vergeten was, begon ik terug te denken aan vroeger. Waarschijnlijk heeft iedereen wel eens van die nostalgische buien. Laten we eerlijk zijn, ik heb daar dikwijls last van, de ene periode al wat meer dan de andere. Nu, ik heb altijd een geweldige schooltijd gehad, altijd graag naar school gegaan, veel vrienden gehad, steeds in hechte klasgroepen gezeten waarin een toffe sfeer de overhand had. Wat hierbij altijd een probleem bleek te zijn was dat afscheid me steeds zwaar viel, waardoor ik het vervolgens ook moeilijk had met me aan te passen aan nieuwe situaties. Meer bepaald heb ik een hekel aan nieuwe levensfasen die aanbreken waarin ik me helemaal in moet terug vinden en een nieuwe start moet nemen.

Dit was het geval zowel aan de start van het middelbare of secundaire onderwijs, als aan het begin bij de 'studententijd' - zoals we dat in Antwerpen noemen. Ik weet niet aan wat het ligt. Zouden het te hoge verwachtingen kunnen zijn? Misschien het gemis aan het bekende en het gebrek aan oude bekende vrienden? Misschien is het dat ik helemaal van voorafaan moet beginnen? Waarschijnlijk is het een combinatie van de drie Ik weet in elk geval dat het de afgelopen twee jaar enorm moeilijk heb gehad met de zoektocht naar mezelf en wie ik nu juist ben en wat ik nu eigenlijk wil bereiken in het leven. Ondertussen zit ik in het derde en laatste jaar van mij bachelorstudie en het einde is bijna aangebroken, maar ik ben er uiteindelijk toch achter gekomen wat ik nu wil. De lessen zijn voorbij, de examens komen ook bijna tot zijn eind en de stages beginnnen zometeen. Toch is het ook gedaan met de hoorcolleges, gedaan is het met de gezellige middagpauzes met de mensen die je het afgelopen jaar leerde kennen, gedaan met de groepswerken, presentaties en studentenfeestjes.

Je denkt misschien: 'Maar ach, jullie zien elkaar toch nog zeker, als je goede vrienden bent?' Natuurlijk, maar de gehele situatie is veranderd. En na de afronding van dit jaar zal iedereen een andere weg bewandelen. De ene zal gaan verder studeren en de ander zal gaan werken. De ene gaat terug naar zijn thuis, aan de andere kant van België, de ander vertrekt op reis naar het buitenland. Wegen scheiden, zo is het nu eenmaal.

En ik, ik sta terug aan een nieuw begin.

Ik heb ook opnieuw een keuze die ik moet maken. Ga ik nog verder studeren of zal ik toch maar gaan werken? Sowieso betekent dit nogmaals dat er een nieuwe fase is aangebroken in mijn leven en dat ik nieuwe mensen zal leren kennen, nieuwe ervaringen zal opdoen en bovenal de zoektocht naar mijn eigen identiteit verder zal zetten.

Allemaal goed en wel, ik weet dat ik het weer erg moeilijk zal hebben, maar ik sla me er wel door. En mijn klasgenoten - of moet ik zeggen ex-klasgenoten - uit het middelbaar én van de hogeschool? Tja, de tijd zal uitwijzen of we contact blijven behouden en hoe het dan verder zal gaan. Ze hebben, in elk geval, allemaal een plaatsje in mijn hart!

Talk, Talk, Talk

Hey iedereen!

Vandaag ben ik compleet inspiratieloos en dus zal het bericht niet veel meer zijn dat de titel laat vermoeden... Random smalltalk!

Ik heb geen zin om te gaan slapen, ik ben helemaal niet moe - Oké, misschien een beetje - en dus
dacht ik nog een berichtje te schrijven en de wereld in te sturen!

Dus, vandaag heb ik examen gehad. Geen probleem, alles is goed verlopen en ik denk dat ik een goed examen heb afgelegd, ondanks het weekend dat ik heb gehad. Ja, ik met mijn gedisciplineerde karakter kon me weer eens niet inhouden om thuis te blijven op een zaterdagavond om, je raad het al, te studeren. Na, uiteraard een hele dag vol boeken, woorden en letters, liet ik me natuurlijk ompraten om mee uit te gaan.

Veel bekenden gezien, goed gelachen, even stoom aflaten, ik had het even nodig...
Om vier uur thuiskomen in de ochtend, waarna ik dan de dag nadien erg moe was, en godzijdank (!!) geen kater had, had ik niet nodig...

Vandaag, na het examen afgelegd te hebben dacht ik: 'Ach ja, goed dat ik nog ben weggeweest.' Vervolgens ben ik nog gaan winkelen, want 'de laatste soldenweek gaat in en dat kon ik nu toch niet zomaar voorbij laten gaan?' Ik kwam dus thuis met twee zakken volgepropt met kleren die ik in feite helemaal niet nodig heb. Ik wil daar toch nog even bij vermelden dat het geen immens grote zakken kleren waren, kwestie van de zaak met de mantel der liefde te bedekken.

In de namiddag ben ik beginnen kijken naar 'Gossip Girl', en vrij oppervlakkige serie waaraan ik ondertussen helemaal weg van ben. Verder heb ik nog een paper geschreven voor school en dat was het zo ongeveer voor vandaag.

Ik weet het, ik weet het. Heb ik nu echt niets interessanter mee te delen?
Tja, wat kan ik zeggen: talk, talk, talk...

Amaryllis